+ یر میگردیم
سلام. من ارمغان هستم.
اما الان دیگه کلاس سومم تموم شده و کلاس اولی نیستم. اما دوست دارم اسم وبلاگم همینجوری بمونه.
از فردا هفته ای یه بار میام و اینجا رو اپلود میکنم.
+ اصلاح الگوی مصرف
اصراف کردن خیلی بد است. چون باعث میشود خیلی های دیگر چیزهایی که دیگران زیاد مصرف میکنند نداشته باشند.
آدمهای العان فکر میکنند اگر چیزی را برای خودشان بر ندارند بقیه آن را میبرند.
مثلا زمان عصر حجر آدمها صبح میرفتند شکار برای آن روز یا چند روز غذا تهیه میکردند. اما اگر آدمهای الان را ببرند به آن زمان همه ی حیوانها را شکار مکنند چون فکر میکنند اگر آنها را برای خودشان نبرند بقیه ی آدمها همه ی حیوانات را شکار میکنند و هیچ چیز برایشان نمیماند.
تازه ممکن است آنهایی که تفنگ دارند زودتر همه ی حیوانات را از بین ببرند چون فکر میکنند وقتی آنها تفنگ دارند یعنی از همه بهتر هستند.
اما یک وقتهایی هم چیزهای توی بازار خوب نیست. آدم میترسد به کارهایش نرسد. مثلا من همیشه هر وقت خواهرم میخواهد بیاید تهران به او میگویم برایم مداد رنگی یا مداد شمی بگیرد. چون یک بار مداد رنگیهایم را از بوفه ی مدرسه خریدم. اما هرچی میتراشیدم نوکش مشکست و من اصلا وقت نکردم نقاشی ام را تمام کنم. و خانم فیروزی هم به من گفت بازی گوش. برای همین من همیشه ٢ بسته مداد رنگی میبرم مدرسه که دیگر کسی فکر نکند تقصیر من بوده است.
به نظر من آدمها بزرگتر دیگر هیچ چیزی یاد نمیگیرند. اما ما خیلی کمتر اصراف میکنیم. چون مثلا وقتی کارتون قطره را میبینیم خیلی بیشتر از بزرگترها یاد میگیرم .
انشالا که زودتر یک روزی برسد که آدمها همه چیز را زیاد برای خودشان نخواهند و از تموم شدن نترسند.
+ وبلاگ.
من نوشتن در وباگ رو از خواهرم یاد گرفتم. خودش هم خیلی وبلاگ داره.
کتاب خوندن رو خیلی بیشتر از نوشتن دوست دارم. اما نوشتن با کامپیوتر هم خیلی خوبه. 
برای همین قرار شد من سوالهای دفتر خاطراتم رو توی کامپیوتر تایپ کنم. اما بعدن ایده جون گفت بابا منو بیاره توی اینترنت تا من توی وبلاگم بنویسم.
العان هم چون جمعه نیست نمیشه زیاد بنویسم. اما از جمعه ها یه عالمه اینجا تایپ میکنم که به خاله نگین و دایی کیان و زن دایی و همه نشون بدم.
+ به پرشین بلاگ خوش آمدید
سلام
من ارمغان هستم.
کلاس اول هستم العان.
و از این به بعد خاطره هام رو به جای توی دفترم اینجا مینویسم.